مهربانی را بیاموزیم اگه زحمتی نیست

ذهن همه موجودات زنده تا حدی این قابلیت رو داره که وقایع رو ثبت و یاد آوری کنه. ذهن ما (باز هم منظور همه موجوداته) بر اساس وقایعی که برامون پیش میاد و تکرار می شه قوانینی برای خودش می سازه. مثلا حیوانات توی سیرک یاد می گیرن اگه بدون و بپرن و ملق بزنن بعدش فلان جایزه رو بهشون می دن. یا اگه نپرن از تو آتیش شلاق می خورن. به این می گن شرطی شدن. این شرطی شدن نه مختص آدم هاست و نه حیوانات. ما آدم ها هم نسبت به شرایط و جواب هایی که از محیط اطرافمون می گیریم شرطی می شیم.

این روزها فکر می کنم خیلی از قوانینی که ما برای موفقیت و ناموفق بودن ساختیم و نسخه هایی که براش می پیچیم صرفا شرطی شدنه. ما صد نفر رو دیدیم که از اون راه ایکس رفتن و عاقبتش ایگرگ بوده. پس ذهن ما یه قانون می سازه: اگه ایکس آنگاه ایگرگ.

مجموعه این قوانین ساختار ذهن ما رو می سازن. حالا فکر کنین یه نفر از راه ایکس بره و به ایگرگ نرسه. فکر می کنین چی می شه؟ خب اکثر آدم ها دلشون می خواد اون به نقطه ایگرگ برسه فقط به این دلیل که ساختار های ذهنی خودشون به هم نریزه. تا احساس عدم امنیت نکنن. تا بتونن بگن : "آخیییش. دیدی دنیا همون دنیاییه که خودم می شناختم."  تا احساس خطر نکنن ! 

خیلی خودخواهانه است. نه؟

توی فامیل آقای همسر یه پسری هست که از اول عمرش نقش بچه بده فامیل رو بازی کرده. اونقدر درس نخون بوده که با سلام و صلوات به دیپلم رسیده. کل دوران دبیرستان رو به لات بازی و دعوا با این و اون گذرونده. قبولی دانشگاش معجزه بوده. هر چقدر هم رشته بی خود و شهر پرت و ... کل دوره دانشگاه رو هم به سلامتی به دختر بازی گذرونده. حالا چی؟ شما هم منتظرید که بگم بد بخت شده؟ نه! حالا خدا رو شکر ازدواج کرده. خانوم خوبی داره. کار آزادی رو با حمایت برادرش شروع کرده و شدیدا موفقه. واقعا زحمت می کشه و خوب کار می کنه و حسسسسابی هم خوب پول در میاره. یه زندگی خیلی خیلی  خوب و آروم. خانواده خوب. در آمد خوب. سطح زندگی خوب.

اما همه منتظرن.انگار اون حق اونها رو خورده که خوشبخته. انگار سهم خوشبختی اونها رو دزدیده. خیلی متاسف شدم وقتی فهمیدم فقط و فقط به همین دلیل خیلی ها منتظرن تا زمین بخوره. در واقع آرزو می کنن یه روزی زمین بخوره.

یه دوستی داشتم که تعریف میکرد یه شب بچه اش مریض شده بوده. مادر بزرگ بچه تشخیصی می ده بر خلاف نظر دکتر بچه. تا صبح لحظه به لحظه حال بچه بد تر می شه و مادر بزرگ شاد تر از اینکه حرفش داره ثابت می شه. دوستم می گفت پیر زن حاضر بود این بچه بمیره ولی حرفش اشتباه از آب در نیاد و خدای نکرده تجربیاتش در این زمینه زیر سئوال نره.

در مورد خودمون. یه نفر هست که یک ساله آرزوی زمین خوردن ما رو داره چون توی تصمیمات خانوادگی مون توی این سه سال همیشه بر خلاف نظر اون عمل کردیم. این تصمیماتی که می گم کاملا خصوصی بوده. یک ساله آرزوش اینه که بد بختی ما رو ببینه. این یک سال گذشته که خدا رو شکر روز به روز موفق تر بودیم و هر موفقیت ما به وضوح ناراحتش کرده. از هر خبر شادی ما بی رودرواسی ناراحت شده.  این آدم متاسفانه اونقدر به ما نزدیکه و اونقدر برای ما عزیزه که من فقط می تونم براش دعا کنم که یاد بگیره هر کس به راه اون نرفت محکوم به شکست نیست. یاد بگیره از شادی و خوشبختی نزدیکانش شاد باشه حتی اگه از راهی خلاف فرمایشات اون زندگی می کنند. یاد بگیره برای عزیزانش آرزوی موفقیت کنه حتی اگه با قوانین اون بازی نمی کنن. یاد بگیره کمی با خودش مهربون تر باشه. با این همه کینه زندگی کردن جدا بیچاره کننده است.

- هیچ وقت هیچ وقت هیچ وقت از زمین خوردن هیچ کسی خوشحال نشدم و نمی شم.

- یاد بگیریم اگر کسی زمین خورد... اگر دستش رو نگرفتیم... لا اقل لگدی هم بهش نزنیم که هیچ وقت نتونه پاشه!

- یاد بگیریم هیچ وقت هیچ وقت هیچ وقت منتظر زمین خوردن هیچ کس نباشیم. باور کنین دنیا خیلی خیلی جای بهتری می شه. 

/ 19 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
کاپیتانی بدون هواپیما

اتفاقا خواهم بهم گیفت بگردم که اگه میشه توی اینترنت یه چند تا کلیپ شرطی شدن حیوان واسش پیدا کنم آخه یکی از درساش دوتا شرطی شدن ازشون میخواد که باید فیلم ببرن ، اینم میخواد دورشون بزنه و از کلیپ آماده استفاده کنه ، اما فکر کنم توی اینترنت همچین کلیپی نباشه ... خیلی این نوشته هات پند آموز بود ، باید آویزه گوشمون کنیم ، امیدوارم من هم آدمی باشم که مثل شما خیر و نیکی مردم رو بخوام ، اما توجه کن که گاهی اوغات آدم ناخواسته دچار این حالت زشت روحی میشه ، شاید بخاطر اینه که به عواقبش فکر نمیکنه شاید واژه ی خورده شیشه اینجاست که معنی میده نه ؟

ادوارد

شازده خانم متشکر....نظر لطف شماس. خیلی بده کسی آرزوی زمین خوردن کسی رو داشته باشه.....مخصوصاَ که واسش تلاش هم بکنه. در مورد خودم و اون کسی که می خواست زمین بخورم که متایفانه موفق هم شد تا حدود زیادی....همه ی کارهای خلاف و غیرخلاف رو انجام داد.... واقعاَ چنین احساسی انسان رو کور می کنه.

دیناخانومی

سلام راست میگی! گاهی موفقیت و خوشبخت بودن یا نبودن کسی هیچ ربطی به زندگی ما نداره ولی چون خودمون موفق نبودیم هر کاری می کنیم اون هم نباشه!!! چه ذات بدی داریم بعضی از ما؟![افسوس]

کاپیتانی بدون هواپیما

شازده خانم سلام خوبید ؟ من خیلی روحیه میگیرم وقتی کامنتاتون رو میخونم این مدت هم وقت نکرده بودم بیام نت ببخشید مگرنه زودتر جوابتون رو میدادم نه اون شعر مال من نیست , حالا چطور شاعرش رو میشناسید ؟ همیشه سبز باشید[گل]

تاکاشی

چه خوش گفت جناب ادوارد که این جمله بسی زیباست[دست] این روزها فکر می کنم خیلی از قوانینی که ما برای موفقیت و ناموفق بودن ساختیم و نسخه هایی که براش می پیچیم صرفا شرطی شدنه. ما صد نفر رو دیدیم که از اون راه ایکس رفتن و عاقبتش ایگرگ بوده. پس ذهن ما یه قانون می سازه: اگه ایکس آنگاه ایگرگ. با وجود چنین آدمهایی همون بهتر جایی زندگی کنیم که هزاران کیلومتر از آنها دور باشیم![متفکر]

خشت مال

سلام شازده خانوم . خوب به نکات ریز عادات مرم نیگاه میکنی . ببین من بنا به شغلم با اقوام زیادی برخورد مستقیم درم . اینجور عادات بیشتر بین مردمان خاور میانه , شبه قاره هند و یه جاهایی از شرق آسیا رواج داره . مردم ایران مردم بدی هستند . واقعا میگم , هر چی نگاه میکنم خیلی عادات بدی داریم

سمیرا

با حرفهات موافقم ولی به نظرم اینها که گفتی ربطی به شرطی شدن نداره . خصلت ما ادمها اینه که دوست نداریم ادمهای خوشبخت و ببینیم !!! دوست داریم ادمها رو بدبخت ببینیم که بتونیم بهشون کمک کنیم و تو دلمونم خودمونو ستایش کنیم که مثل اون نشدیم و ظاهرا براش دلسوزی کنیم !! حالا اگه یه ادم پیدا شه که خوش باشه و بدون نیاز به ما زندگی خوبی داشته باشه احساس میکنیم که باید بخوره زمین !!1 حالم از این حس بهم میخوره !! اگر این اشناتون که بچگیش ناموفق بوده و حالا موفق شده الان از چشم بقیه افتاده از بچگی ادم موفق بود از همون موقع یه انگی میزاشتن روش!!!

سمیرا

راستی!! از اشناییت خوشحالم ![لبخند]

دیبا

آره شازده خانوم جون! دنیا خیلی بزرگه و چیزهای خوب و زیباش هم فوق العاده زیاد هستند فقط دل ما آدمهاش هم باید بزرگ باشه، که متاسفانه بعضی وقتها اینطور نیستیم...کاش همه بدونند که موفقیت کسی به معنی شکست اونها نیست...از پیروز شدن کسی دلگیر نشن و این رو بفهمند که جا برای موفقیت همه هست.بعضی آدمها اصلن انگار لغت "مبارکه" و "تبریک میگم" در دایره لغتشون جود نداره...انگار زبونشون سنگینی میکنه که اینو به دوست و عزیزی بگن و...

کسرا

واسه این کار باید اول وجدان رو تقویت کنیم،بعدش معرفت